Εκπαιδευτικά Νέα

Άρθρο του Γ.Μπαμπινιώτη, προέδρου του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Πρώτη φορά, με ουσιαστική συμμετοχή κυβέρνησης, αξιωματικής αντιπολίτευσης και του κόμματος ΛΑΟΣ, με ενεργό συμμετοχή μεγάλου αριθμού εκπαιδευτικών και εκπροσώπων κοινωνικών εταίρων, και μάλιστα μ' έναν αριθμό συμμετεχόντων που ηύξανε κατά την πρόοδο των εργασιών αντί να ελαττώνεται, διεξήχθη επί 6 περίπου μήνες ένας πρωτόγνωρος διάλογος για την Παιδεία. Χωρίς κομματικές παρωπίδες, με ειλικρινή διάθεση διαλόγου, με δημιουργικές συζητήσεις, με γνώση των προβλημάτων, με παρρησία, με διάθεση να αντιμετωπίσουμε τα πραγματικά προβλήματα και να προχωρήσουμε σε γενναίες προτάσεις για την ουσία της Εκπαίδευσης.

**Εστιάσαμε στο κατεξοχήν ζητούμενο στην Εκπαίδευσή μας, στην ποιότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος σε συνδυασμό με την απαραίτητη αναδιάρθρωση της δομής του και των σχέσεων όλων των βαθμίδων της Εκπαίδευσης, από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο.

Η μορφή λ.χ. του λυκείου, που έχει καταστεί -ως μη ώφειλε- κλειδί στην όλη πορεία του εκπαιδευτικού μας συστήματος, συνδυαζόμενη με το ισχύον σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ/ΤΕΙ, επανεξετάζεται σε νέα βάση που υπερβαίνει τον τύπο «Λύκειο-Φροντιστήριο» για να δημιουργήσει ένα «Λύκειο = Ανώτερη μορφωτική βαθμίδα».

 

**Βέβαια, ένα εκπαιδευτικό σύστημα -όπως το δικό μας- που πορεύεται σχεδόν «με αυτόματο πιλότο», χωρίς δηλαδη να αξιολογείται και να δέχεται διορθωτικές παρεμβάσεις και βελτιώσεις, είναι εκ των προτέρων καταδικασμένο σε αποτυχία. Και αυτή είναι η κατάσταση που βιώνουμε σήμερα.

 

**Εξίσου βέβαιο -και αυτονόητο- είναι και ότι μια Εκπαίδευση που δεν στηρίζεται σε καλά καταρτισμένους και συνεχώς επιμορφουμένους δασκάλους δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Ετσι αναδείχθηκαν στον Διάλογο η υποχρέωση των πανεπιστημίων να βρουν επιτέλους τρόπους να ετοιμάζουν σωστά όσους προορίζονται για εκπαιδευτικοί και η συνακόλουθη υποχρέωση της Πολιτείας να επιμορφώνει και να κρατεί ενήμερους και σε εγρήγορση τους εκπαιδευτικούς για τις απαιτήσεις μιας Κοινωνίας της Γνώσης, μιας κοινωνίας της τεχνολογίας των Η/Υ και παράλληλα μιας κοινωνίας που -περισσότερο από ποτέ άλλοτε- χρειάζεται υπεύθυνους, ενεργούς, δημοκρατικούς και συνειδητοποιημένους πολίτες.

 

**Ως προς το σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ κυριάρχησε ο προβληματισμός με ποιον τρόπο μπορεί να απελευθερωθεί το λύκειο από τις εξετάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ, πώς μπορεί να υπάρξει ένα δικαιότερο σύστημα με περισσότερες ευκαιρίες για τους υποψήφιους φοιτητές, με λιγότερο άγχος, με αξιοποίηση της ενδοσχολικής εκπαίδευσης (αντί της εξωσχολικής εκπαίδευσης φροντιστηριακού τύπου) και με την αυτονόητη προϋπόθεση: της συμμετοχής των ΑΕΙ στο σύστημα πρόσβασης (καθορισμός της ύλης, συμμετοχή σε τράπεζα θεμάτων κ.λπ.).

 

**Φάνηκε ξεκάθαρα στον Διάλογο ο συστημικός χαρακτήρας της Εκπαίδευσης και η ανάγκη αντιμετώπισής της ως ενιαίου όλου. Ετσι αναδείχθηκε η ανάγκη ενός στρατηγικού σχεδιασμού, με προοπτική χρόνου, με όραμα, με στόχους και με επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό, στον δάσκαλο, που φαίνεται να έχει περάσει στο περιθώριο.

 

**Το ίδιο καθαρά φάνηκε πως ό,τι συζητούμε για καλύτερη Εκπαίδευση συμποσούται στην έννοια της ποιότητας, που -θα το ξαναπώ- δεν είναι έννοια μεταφυσική, αλλά περνάει μέσα από απτά στοιχεία: το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών, τη διδακτέα ύλη, τη μέθοδο διδασκαλίας, τη συνεχή βελτίωση του συστήματος μέσα από την αξιολόγηση του ίδιου αλλά και του ανθρώπινου δυναμικού που συνδέεται μ' αυτό.

 

**Γι' αυτό χρειάζεται και στρατηγική, και φαντασία, και δουλειά, και χρόνος, και συναίνεση και -πάνω απ' όλα- χρειάζονται χρηματικοί πόροι. Χρηματική επένδυση σε μια πραγματικά ποιοτική εκπαίδευση που είναι το Α και το Ω για οτιδήποτε συζητούμε στην Εκπαίδευση.

 

**Να προσθέσουμε -το λέω συχνά- ότι χρειάζεται να ξανακερδίσουμε την αγάπη των μαθητών για το σχολείο, που δεν μπορεί να επιτευχθεί αν ο μαθητής δεν αισθανθεί το σχολείο ως όαση πνευματικής και ψυχικής στήριξης, ως θεσμό και διαδικασία που τον θέλγουν, τον ενδιαφέρουν, τον εμπνέουν, τον «ανεβάζουν». Κι αυτό σημαίνει ριζική αλλαγή στην καθημερινή λειτουργία των σχολείων, στους ανθρώπους που το πλαισιώνουν, στο σύστημα που εφαρμόζουν και στην όλη έννοια και διαδικασία του σχολείου.

 

**Το Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έκανε και κάνει δουλειά. Δεν πολιτεύεται. Δεν χαϊδεύει αφτιά. Δεν εξαντλείται σε ευχολόγια και συζητήσεις ρουτίνας. Προειδοποιεί. Θέτει τον δάκτυλο εις τον τύπο των ήλων. Κάνει γενναίες και τολμηρές προτάσεις. Ταρακουνάει την για χρόνια εφησυχάζουσα Πολιτεία. Με γνώση και με κύρος. Γι' αυτό και η κοινή γνώμη πήρε τον Εθνικό Διάλογο στα σοβαρά. Ο τύπος έδωσε βαρύτητα. Γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές εναπέθεσαν σ' αυτό τον διάλογο μεγάλες προσδοκίες για μια ουσιαστική αναβάθμιση της Παιδείας μας.

 

**Το Συμβούλιό μας θα παραδώσει στην κυβέρνηση που θα προέλθει από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου και στον υπουργό που θα αναλάβει την Παιδεία αυτές τις υπεύθυνες, δημιουργικές και ριζοσπαστικές προτάσεις που προήλθαν από συγκλίσεις και ουσιαστικές συζητήσεις. Η κυβέρνηση που θα τις εφαρμόσει θα έχει μέγα πολιτικό όφελος.

Το Συμβούλιο -ιδίως με τη μορφή μιας ανεξάρτητης αρχής- πρέπει να συνεχίσει τη δουλειά του στο καθοριστικό στάδιο της εφαρμογής αναλαμβάνοντας την επίβλεψη της σύνταξης των Νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων. Με τον ίδιο ή άλλο πρόεδρο ανάλογου κύρους και αποδοχής από τον κόσμο. Αλλωστε, η θέση είναι άνευ αποδοχών. Καθαρά τιμητική, με ευθύνες και υποχρεώσεις έναντι τού ελληνικού λαού.

 

27/9/2009

Πηγή: www.enet.gr